Η Freddie Mac έχει επιστρέψει στο επίκεντρο ως μία από τις πολιτικά πιο ευαίσθητες επενδυτικές ιστορίες της Wall Street. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι η Freddie Mac και η μεγαλύτερη ομόλογός της, Fannie Mae, θα μπορούσαν να αξίζουν συνολικά έως και ένα τρισεκατομμύριο δολάρια. Παράλληλα, η κυβέρνησή του εξακολουθεί να εξετάζει την πώληση μετοχών των δύο στεγαστικών κολοσσών και τον πιθανό τερματισμό σχεδόν δύο δεκαετιών κρατικού ελέγχου.
Για τους επενδυτές που παρακολουθούν τη μετοχή FMCC, αυτή η υψηλή αποτίμηση δημιουργεί εκ πρώτης όψεως μια ελκυστική ευκαιρία. Η Freddie Mac είναι κερδοφόρα, η καθαρή της θέση συνεχίζει να αυξάνεται και το χαρτοφυλάκιο στεγαστικών δανείων που διαχειρίζεται μετριέται σε τρισεκατομμύρια δολάρια. Ωστόσο, οι σημερινοί κάτοχοι κοινών μετοχών βρίσκονται στο χαμηλότερο επίπεδο μιας εξαιρετικά περίπλοκης κεφαλαιακής δομής, στην οποία κυριαρχεί το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών.
Το βασικό ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο πόσο αξίζει η Freddie Mac ως επιχείρηση. Οι επενδυτές πρέπει κυρίως να εκτιμήσουν πόσο από αυτή την αξία θα απέμενε στους σημερινούς κατόχους της μετοχής FMCC, αφού η κυβέρνηση διευθετήσει τις προνομιούχες μετοχές της, ενδεχομένως ασκήσει τα δικαιώματα αγοράς και εξασφαλίσει το πρόσθετο κεφάλαιο που απαιτείται για τον τερματισμό της κρατικής επιτροπείας.
Τι είναι το σχέδιο του Τραμπ για ένα τρισεκατομμύριο δολάρια;
Ο όρος «σχέδιο του ενός τρισεκατομμυρίου» βασίζεται κυρίως στη δήλωση του Τραμπ τον Ιούνιο του 2026 ότι η Fannie Mae και η Freddie Mac αξίζουν μαζί περίπου ένα τρισεκατομμύριο δολάρια. Τα σχόλιά του ενίσχυσαν προσωρινά τις μετοχές και των δύο εταιρειών, αλλά μεγάλο μέρος των κερδών εξαφανίστηκε στη συνέχεια, καθώς οι επενδυτές άρχισαν να αμφισβητούν κατά πόσο τα κέρδη και οι κεφαλαιακές ανάγκες τους δικαιολογούν μια τόσο υψηλή αποτίμηση.
Οι αναλυτές δίνουν αισθητά χαμηλότερες εκτιμήσεις. Σύμφωνα με δημοσιεύματα σχετικά με τις δηλώσεις του Τραμπ, ο αναλυτής Bose George της Keefe, Bruyette & Woods διατήρησε την εκτίμησή του για τη συνδυασμένη εύλογη αξία των δύο κρατικά υποστηριζόμενων οργανισμών στα 200 έως 250 δισ. δολάρια.
Ο Τραμπ επιβεβαίωσε ότι μια αρχική δημόσια προσφορά παραμένει υπό εξέταση, αλλά δήλωσε επίσης ότι δεν υπάρχει λόγος να επισπευσθεί η διαδικασία. Μέχρι τον Ιούλιο του 2026, η κυβέρνηση δεν είχε δημοσιεύσει ολοκληρωμένο σχέδιο ανακεφαλαιοποίησης και εξόδου από την επιτροπεία, το οποίο να εξηγεί τη συγκεκριμένη μορφή της συναλλαγής ή το μελλοντικό ποσοστό των υφιστάμενων μετόχων. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις σκέψεις της κυβέρνησης δημοσίευσε, μεταξύ άλλων, το HousingWire.
Οι προηγούμενες συζητήσεις έδειχναν ότι θα μπορούσε να πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες προσφορές μετοχών στην ιστορία. Τον Αύγουστο του 2025, η κυβέρνηση φέρεται να εξέταζε μια αρχική πώληση που θα μπορούσε να αντλήσει περίπου 30 δισ. δολάρια και να αποτιμήσει τη Fannie Mae και τη Freddie Mac σχεδόν στα 500 δισ. δολάρια συνολικά. Δεν ελήφθη τελική απόφαση και το προτεινόμενο χρονοδιάγραμμα μετατέθηκε αργότερα.
Η εκτίμηση του Τραμπ για ένα τρισεκατομμύριο δολάρια θα πρέπει συνεπώς να αντιμετωπίζεται περισσότερο ως πολιτικό και χρηματιστηριακό μήνυμα παρά ως τιμή μιας οριστικοποιημένης συναλλαγής.
Γιατί είναι τόσο σημαντικές η Fannie Mae και η Freddie Mac;
Η Fannie Mae και η Freddie Mac συνήθως δεν χορηγούν στεγαστικά δάνεια απευθείας στους αγοραστές κατοικιών. Αντίθετα, αγοράζουν επιλέξιμα δάνεια από τράπεζες και άλλους δανειστές, τα συγκεντρώνουν σε τίτλους που εξασφαλίζονται με υποθήκες και εγγυώνται ότι οι επενδυτές θα λαμβάνουν τις προγραμματισμένες πληρωμές.
Το σύστημα αυτό επιτρέπει στους δανειστές να ανακτούν τα κεφάλαιά τους και να χρηματοδοτούν νέα στεγαστικά δάνεια. Παράλληλα, στηρίζει τη διαθεσιμότητα των τριακονταετών στεγαστικών δανείων σταθερού επιτοκίου, τα οποία αποτελούν βασικό πυλώνα της αμερικανικής αγοράς κατοικίας.
Σύμφωνα με τα οικονομικά αποτελέσματα της Freddie Mac για το πρώτο τρίμηνο του 2026, το συνολικό στεγαστικό χαρτοφυλάκιο της εταιρείας ανερχόταν στα τέλη Μαρτίου σε περίπου 3,7 τρισ. δολάρια. Κατά τη διάρκεια του τριμήνου, η Freddie Mac παρείχε ρευστότητα 116 δισ. δολαρίων, υποστηρίζοντας περίπου 380.000 αγορές κατοικιών, αναχρηματοδοτήσεις και μονάδες ενοικιαζόμενης στέγασης.
Οι δύο εταιρείες βρίσκονται υπό κρατική επιτροπεία από τον Σεπτέμβριο του 2008, όταν η χρηματοπιστωτική κρίση έπληξε σοβαρά τους ισολογισμούς τους και απείλησε την ικανότητά τους να στηρίζουν τη στεγαστική αγορά. Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Χρηματοδότησης Στέγασης ανέλαβε τότε τις εξουσίες της διοίκησης, των διοικητικών συμβουλίων και των μετόχων, ενώ το Υπουργείο Οικονομικών παρείχε χρηματοδοτική στήριξη μέσω συμφωνιών αγοράς προνομιούχων μετοχών.
Η Freddie Mac παραμένει εταιρεία που δημοσιεύει οικονομικές καταστάσεις και η μετοχή FMCC συνεχίζει να διαπραγματεύεται στην εξωχρηματιστηριακή αγορά. Ωστόσο, η εταιρεία επισημαίνει ότι η επιτροπεία δεν έχει καθορισμένη ημερομηνία λήξης και ότι ο έλεγχος της FHFA επηρεάζει σημαντικά τη διοίκηση, το κεφάλαιο και τις στρατηγικές αποφάσεις της.
Η Freddie Mac είναι ξανά κερδοφόρα
Η αισιόδοξη άποψη για τη μετοχή FMCC βασίζεται κυρίως στις λειτουργικές επιδόσεις της Freddie Mac. Η εταιρεία δεν είναι πλέον ο ζημιογόνος οργανισμός που χρειάστηκε κρατική διάσωση κατά τη χρηματοπιστωτική κρίση.
Η Freddie Mac εμφάνισε καθαρά κέρδη 10,7 δισ. δολαρίων το 2025, έναντι 11,9 δισ. δολαρίων το 2024. Η καθαρή της θέση αυξήθηκε στα 70,4 δισ. δολάρια έως το τέλος του έτους.
Η θετική πορεία συνεχίστηκε και στις αρχές του 2026. Η Freddie Mac ανακοίνωσε καθαρά κέρδη 3,6 δισ. δολαρίων για το πρώτο τρίμηνο, αυξημένα κατά 27% σε ετήσια βάση. Τα καθαρά έσοδα αυξήθηκαν κατά 5% στα 6,1 δισ. δολάρια, ενώ η καθαρή θέση της εταιρείας έφτασε περίπου τα 73,9 δισ. δολάρια. Λεπτομέρειες περιλαμβάνονται στο έγγραφο που υπέβαλε η εταιρεία στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ.
Τα αποτελέσματα αυτά αποδεικνύουν ότι η Freddie Mac διαθέτει μια κερδοφόρα και σταθερή δραστηριότητα εγγύησης στεγαστικών δανείων, ικανή να παράγει επαναλαμβανόμενα έσοδα. Το πρόβλημα για τους μετόχους είναι ότι η λογιστική κερδοφορία δεν μετατρέπεται αυτομάτως σε αξία που μπορεί να διανεμηθεί στους κατόχους της μετοχής FMCC.
Βάσει των υφιστάμενων συμφωνιών με το Υπουργείο Οικονομικών, οι τριμηνιαίες αυξήσεις της καθαρής θέσης της Freddie Mac προστίθενται στην προτεραιότητα εκκαθάρισης των προνομιούχων μετοχών που κατέχει το κράτος. Το έντυπο 10-Q για το πρώτο τρίμηνο του 2026 δείχνει ότι η προτεραιότητα εκκαθάρισης ανερχόταν σε 143 δισ. δολάρια στις 31 Μαρτίου και αναμενόταν να αυξηθεί στα 146,6 δισ. δολάρια στα τέλη Ιουνίου.
Με άλλα λόγια, η Freddie Mac συσσωρεύει κεφάλαιο, αλλά ταυτόχρονα αυξάνεται και η προνομιακή απαίτηση της κυβέρνησης. Η δομή αυτή αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες αβεβαιότητες για τους κατόχους κοινών μετοχών.
Η προνομιακή απαίτηση του κράτους αλλάζει την αποτίμηση
Σε μια συμβατική ανάλυση, η αξία της Freddie Mac θα μπορούσε να υπολογιστεί πολλαπλασιάζοντας τα ετήσια κέρδη της με έναν κατάλληλο δείκτη τιμής προς κέρδη. Η προσέγγιση αυτή είναι ανεπαρκής για τη μετοχή FMCC, επειδή αγνοεί τις απαιτήσεις που προηγούνται των υφιστάμενων κοινών μετοχών.
Το Υπουργείο Οικονομικών παρείχε στη Freddie Mac περίπου 71,6 δισ. δολάρια μετά την υπαγωγή της σε επιτροπεία. Έκτοτε, η εταιρεία έχει καταβάλει στην κυβέρνηση σημαντικά μεγαλύτερο ποσό σε μετρητά ως μερίσματα. Ωστόσο, οι πληρωμές αυτές συνήθως δεν μείωσαν την αρχική προτεραιότητα εκκαθάρισης των προνομιούχων μετοχών του Υπουργείου Οικονομικών.
Οι υποστηρικτές των σημερινών μετόχων υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση έχει ήδη εισπράξει περισσότερα από όσα είχε αρχικά καταβάλει. Από νομική και συμβατική άποψη, όμως, το Υπουργείο Οικονομικών εξακολουθεί να κατέχει μια προνομιακή απαίτηση, η οποία πρέπει να διευθετηθεί πριν καταστεί δυνατή η αξιόπιστη αποτίμηση των κοινών μετοχών.
Υπάρχουν αρκετές πιθανές λύσεις. Το Υπουργείο Οικονομικών θα μπορούσε να διαγράψει μέρος της απαίτησής του, να θεωρήσει τα προηγούμενα μερίσματα αποπληρωμή της επένδυσης, να μετατρέψει τις προνομιούχες μετοχές σε κοινές ή να απαιτήσει τα έσοδα από μια νέα δημόσια προσφορά να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση της προτεραιότητας εκκαθάρισης.
Κάθε επιλογή θα είχε ριζικά διαφορετικό αποτέλεσμα για τους σημερινούς επενδυτές, ακόμη και αν η αποτίμηση της λειτουργικής δραστηριότητας παρέμενε ακριβώς η ίδια.
Το δικαίωμα αγοράς του Δημοσίου και ο κίνδυνος αραίωσης
Το δεύτερο σημαντικό ζήτημα είναι το δικαίωμα του Υπουργείου Οικονομικών να αποκτήσει κοινές μετοχές της Freddie Mac.
Όταν η εταιρεία τέθηκε υπό επιτροπεία, εξέδωσε προς το Υπουργείο Οικονομικών προνομιούχες μετοχές και ένα δικαίωμα αγοράς κοινών μετοχών σε συμβολική τιμή. Το δικαίωμα σχεδιάστηκε ώστε να επιτρέπει στην κυβέρνηση να αποκτήσει σχεδόν το 80% των κοινών μετοχών της Freddie Mac σε πλήρως αραιωμένη βάση.
Η άσκηση του δικαιώματος θα αραίωνε σημαντικά τη συμμετοχή των σημερινών κατόχων της μετοχής FMCC. Περαιτέρω αραίωση θα μπορούσε να προκύψει εάν η εταιρεία εξέδιδε νέες μετοχές σε θεσμικούς επενδυτές στο πλαίσιο δημόσιας αύξησης κεφαλαίου.
Η διάκριση αυτή είναι κρίσιμη. Μια μελλοντική προσφορά δεν θα αφορούσε απαραίτητα μόνο την πώληση μετοχών που κατέχει ήδη η κυβέρνηση. Η Freddie Mac ενδέχεται επίσης να χρειαστεί να εκδώσει νέες μετοχές αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων για να καλύψει τις κεφαλαιακές απαιτήσεις. Οι υφιστάμενοι μέτοχοι θα κατείχαν τότε μικρότερο ποσοστό μιας οικονομικά ισχυρότερης εταιρείας.
Η μελλοντική αξία της μετοχής FMCC δεν θα εξαρτηθεί συνεπώς μόνο από τη συνολική αποτίμηση της Freddie Mac, αλλά και από τον αριθμό των μετοχών που θα βρίσκονται σε κυκλοφορία μετά την αναδιάρθρωση.
Η Freddie Mac εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τεράστιο κεφαλαιακό έλλειμμα
Η καθαρή θέση της Freddie Mac, η οποία πλησιάζει τα 74 δισ. δολάρια, μπορεί να φαίνεται σημαντική, όμως οι κανονιστικοί δείκτες κεφαλαίου παρουσιάζουν μια πολύ πιο σύνθετη εικόνα.
Στις 31 Μαρτίου 2026, η Freddie Mac εμφάνιζε αρνητικό κεφάλαιο κοινών μετοχών κατηγορίας 1 περίπου 18 δισ. δολαρίων και αρνητικό προσαρμοσμένο συνολικό κεφάλαιο περίπου τεσσάρων δισ. δολαρίων. Βάσει του Enterprise Regulatory Capital Framework, η προσαρμοσμένη συνολική κεφαλαιακή απαίτηση, μαζί με το σχετικό απόθεμα ασφαλείας, ανερχόταν περίπου στα 161 δισ. δολάρια. Τα στοιχεία περιλαμβάνονται στην τριμηνιαία έκθεση κανονιστικού κεφαλαίου της εταιρείας.
Η Freddie Mac δεν υποχρεούται σήμερα να πληροί τα πρότυπα αυτά με τον ίδιο τρόπο όπως ένας οργανισμός που λειτουργεί εκτός επιτροπείας. Ωστόσο, οι αριθμοί δείχνουν γιατί ο κρατικός έλεγχος δεν μπορεί να τερματιστεί με μια απλή διοικητική απόφαση.
Το κεφαλαιακό έλλειμμα θα μπορούσε να μειωθεί σταδιακά εάν η εταιρεία διατηρούσε τα κέρδη της για αρκετά ακόμη χρόνια. Θα μπορούσε επίσης να αντιμετωπιστεί μέσω μιας μεγάλης δημόσιας προσφοράς μετοχών, της μείωσης των κανονιστικών απαιτήσεων ή ενός συνδυασμού των δύο.
Η διατήρηση των κερδών για μεγαλύτερο διάστημα θα μείωνε την ανάγκη για νέο εξωτερικό κεφάλαιο, αλλά θα καθυστερούσε την ιδιωτικοποίηση. Η άμεση άντληση κεφαλαίων θα μπορούσε να επιταχύνει τη διαδικασία, αλλά θα προκαλούσε πιθανώς πολύ μεγαλύτερη αραίωση για τους σημερινούς κατόχους της μετοχής FMCC.
Η ιδιωτικοποίηση δεν θα ωφελήσει απαραίτητα τους σημερινούς μετόχους
Οι επενδυτές συχνά αντιμετωπίζουν τη λέξη «ιδιωτικοποίηση» ως εγγενώς θετικό μήνυμα. Στην περίπτωση της Freddie Mac, όμως, οι συγκεκριμένοι όροι έχουν μεγαλύτερη σημασία από την ονομασία της συναλλαγής.
Σε ένα φιλικό προς τους μετόχους σενάριο, το Υπουργείο Οικονομικών θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά την προνομιακή απαίτησή του, να ασκήσει το δικαίωμα αγοράς και να επιτρέψει στη Freddie Mac να συνεχίσει τη συσσώρευση κεφαλαίου πριν πραγματοποιήσει μια σχετικά περιορισμένη προσφορά μετοχών. Η εταιρεία θα μπορούσε στη συνέχεια να επιστρέψει σε μεγάλη χρηματιστηριακή αγορά και τελικά να επαναλάβει την καταβολή μερισμάτων στις κοινές μετοχές.
Ένα λιγότερο ευνοϊκό σενάριο θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε έξοδο από την επιτροπεία. Το Υπουργείο Οικονομικών θα μπορούσε να μετατρέψει τις προνομιούχες μετοχές σε κοινές, να ασκήσει τα δικαιώματα αγοράς και να εγκρίνει μια μεγάλη έκδοση νέων μετοχών. Η κυβέρνηση και οι νέοι θεσμικοί επενδυτές θα κατείχαν τότε το μεγαλύτερο μέρος της ανακεφαλαιοποιημένης εταιρείας, ενώ στους σημερινούς μετόχους θα απέμενε μόνο ένα μικρό οικονομικό συμφέρον.
Μια τρίτη πιθανότητα είναι να συνεχιστεί το σημερινό καθεστώς. Η Freddie Mac θα μπορούσε να παραμείνει κερδοφόρα, αλλά τα παρακρατηθέντα κέρδη της θα συνέχιζαν να αυξάνουν τόσο την καθαρή θέση όσο και την προτεραιότητα εκκαθάρισης του Υπουργείου Οικονομικών. Οι σημερινοί μέτοχοι θα εξακολουθούσαν να κατέχουν τίτλους των οποίων η τελική αξία θα εξαρτάται από μια μελλοντική πολιτική απόφαση.
Αυτό εξηγεί γιατί η μετοχή FMCC συχνά αντιδρά εντονότερα σε δηλώσεις του Τραμπ, του Υπουργείου Οικονομικών ή της ηγεσίας της FHFA παρά στα συνήθη τριμηνιαία αποτελέσματα. Οι επενδυτές δεν αποτιμούν μόνο μια εταιρεία στεγαστικής πίστης, αλλά και μια άλυτη κρατική αναδιάρθρωση.
Θα μπορούσε η ιδιωτικοποίηση να αυξήσει τα επιτόκια στεγαστικών δανείων;
Κάθε σχέδιο εξόδου της Fannie Mae και της Freddie Mac από τον κρατικό έλεγχο πρέπει να λάβει υπόψη και τον αντίκτυπο στα αμερικανικά νοικοκυριά.
Οι επενδυτές που αγοράζουν τίτλους εγγυημένους από τις δύο εταιρείες θεωρούν γενικά ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα απέτρεπε την αθέτηση πληρωμών τους σε περίπτωση μεγάλης κρίσης. Παρότι οι υποχρεώσεις τους δεν διαθέτουν την ίδια επίσημη εγγύηση με τα ομόλογα του αμερικανικού Δημοσίου, η κρατική στήριξη το 2008 και τα επόμενα χρόνια ενίσχυσε την προσδοκία της αγοράς ότι το κράτος θα παρέμβει εάν χρειαστεί.
Η προσδοκία αυτή μειώνει το κόστος χρηματοδότησης των εταιρειών. Ένα σχέδιο ιδιωτικοποίησης που θα αποδυνάμωνε την κρατική στήριξη θα μπορούσε να οδηγήσει τους επενδυτές να απαιτήσουν υψηλότερες αποδόσεις, αυξάνοντας το κόστος των εγγυήσεων στεγαστικών δανείων και ενδεχομένως τα επιτόκια για τους δανειολήπτες.
Μια ρητή ομοσπονδιακή εγγύηση θα μπορούσε να διατηρήσει την εμπιστοσύνη της αγοράς, αλλά θα εξέθετε επίσης τους φορολογουμένους σε μελλοντικές ζημίες και πιθανότατα θα απαιτούσε συμμετοχή του Κογκρέσου. Η κυβέρνηση πρέπει επομένως να εξισορροπήσει τα συμφέροντα των μετόχων, των δανειοληπτών και των φορολογουμένων.
Η συζήτηση περιπλέκεται περαιτέρω από την πρόσφατη χρήση των εταιρειών από τον Τραμπ ως εργαλείων στεγαστικής πολιτικής. Τον Ιανουάριο του 2026, έδωσε εντολή στη Fannie Mae και τη Freddie Mac να υποστηρίξουν την αγορά τίτλων που εξασφαλίζονται με υποθήκες ύψους 200 δισ. δολαρίων, με στόχο τη μείωση των επιτοκίων στεγαστικών δανείων. Αναλυτές δήλωσαν στο Reuters ότι η κίνηση δημιούργησε αμφιβολίες για το κατά πόσο η κυβέρνηση σκοπεύει πραγματικά να εγκαταλείψει τον κρατικό έλεγχο στο άμεσο μέλλον.
Η χρήση της Freddie Mac για την εφαρμογή της στεγαστικής πολιτικής του προέδρου ενισχύει τον δημόσιο ρόλο της, ενώ η ιδιωτικοποίηση θα απαιτούσε να ικανοποιεί ιδιώτες επενδυτές που αναζητούν ανταγωνιστικές αποδόσεις. Η συμφιλίωση των δύο στόχων παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στη μεταρρύθμιση.
Τι θα μπορούσε να ενισχύσει τη μετοχή FMCC;
Ο σημαντικότερος θετικός καταλύτης θα ήταν η δημοσίευση ενός λεπτομερούς σχεδίου ανακεφαλαιοποίησης που θα διατηρούσε ουσιαστική αξία για τους σημερινούς κατόχους κοινών μετοχών.
Οι επενδυτές θα εξέταζαν πώς το σχέδιο αντιμετωπίζει τις προνομιούχες μετοχές του Υπουργείου Οικονομικών, αν θα ασκηθούν τα δικαιώματα αγοράς, πόσες νέες μετοχές θα πρέπει να εκδώσει η Freddie Mac και αν οι υφιστάμενες μετοχές θα ανταλλαγούν με τίτλους μιας νέας ανακεφαλαιοποιημένης εταιρείας.
Η επιστροφή στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης ή στο Nasdaq θα μπορούσε επίσης να αυξήσει τη ζήτηση για τη μετοχή FMCC. Η σημερινή εξωχρηματιστηριακή διαπραγμάτευση περιορίζει την πρόσβαση ορισμένων θεσμικών επενδυτών και κεφαλαίων.
Η συνεχιζόμενη κερδοφορία θα ενίσχυε επίσης την επενδυτική υπόθεση. Κάθε επιπλέον δολάριο παρακρατηθέντος κεφαλαίου θα μπορούσε να μειώσει το ποσό που πρέπει να αντλήσει η Freddie Mac από νέους επενδυτές, υπό την προϋπόθεση ότι η κυβέρνηση θα αλλάξει και τον μηχανισμό μέσω του οποίου τα παρακρατηθέντα κέρδη αυξάνουν την προνομιακή της απαίτηση.
Εξίσου σημαντικές θα μπορούσαν να είναι οι αλλαγές στο κανονιστικό πλαίσιο κεφαλαίου. Μια χαμηλότερη αλλά αξιόπιστη κεφαλαιακή απαίτηση θα καθιστούσε την έξοδο από την επιτροπεία πιο εφικτή και θα περιόριζε το μέγεθος μιας δυνητικά ιδιαίτερα αραιωτικής προσφοράς.
Τι θα μπορούσε να πιέσει τη μετοχή FMCC;
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι μια αναδιάρθρωση σχεδιασμένη κυρίως για τη μεγιστοποίηση της απόδοσης του Δημοσίου και όχι για την προστασία των σημερινών μετόχων.
Η Freddie Mac θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια επιτυχημένη, ιδιωτικά διοικούμενη και καλά κεφαλαιοποιημένη εταιρεία, ενώ οι σημερινοί κάτοχοι της μετοχής FMCC θα λάμβαναν μόνο ένα μικρό μέρος του νέου μετοχικού κεφαλαίου. Η ιδιωτικοποίηση και η αύξηση της αξίας των σημερινών μετοχών δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Κίνδυνο αποτελούν και οι περαιτέρω καθυστερήσεις. Η απόφαση του Τραμπ να διορίσει τον διευθυντή της FHFA William Pulte ως ασκούντα χρέη διευθυντή των εθνικών υπηρεσιών πληροφοριών πρόσθεσε ακόμη μία σημαντική ευθύνη στον αξιωματούχο που είχε συνδεθεί στενά με τις συζητήσεις για την ιδιωτικοποίηση. Ο Pulte εξακολουθούσε να εκτελεί καθήκοντα στον τομέα των πληροφοριών τον Ιούλιο του 2026, ενώ οι αναλυτές είχαν ήδη αρχίσει να αμφισβητούν αν μια προσφορά μετοχών της Fannie Mae και της Freddie Mac παρέμενε βραχυπρόθεσμη προτεραιότητα. Για τον διορισμό του τοποθετήθηκε και ο Λευκός Οίκος.
Πρόσθετες πιέσεις θα μπορούσαν να προέλθουν από την ίδια τη στεγαστική αγορά. Η πτώση των τιμών των κατοικιών, η αύξηση των καθυστερήσεων πληρωμών ή οι ζημίες στον τομέα των πολυκατοικιών θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν την κερδοφορία και να αυξήσουν τις κεφαλαιακές ανάγκες της Freddie Mac.
Εμπόδιο μπορεί να αποτελέσουν και οι προσδοκίες του ίδιου του Τραμπ για την αποτίμηση. Εάν η κυβέρνηση επιμείνει σε συνολική αξία κοντά στο ένα τρισεκατομμύριο δολάρια, ενώ οι ιδιώτες επενδυτές αποτιμούν τις δύο εταιρείες σημαντικά χαμηλότερα, η προσφορά θα μπορούσε να καθυστερήσει, να περιοριστεί ή να εγκαταλειφθεί.
Το μέλλον της μετοχής FMCC
Η Freddie Mac είναι ένας κερδοφόρος και συστημικά σημαντικός χρηματοπιστωτικός οργανισμός. Ωστόσο, η μετοχή FMCC δεν αποτελεί μια συμβατική επένδυση που βασίζεται αποκλειστικά στα οικονομικά αποτελέσματα της εταιρείας. Στην πράξη, είναι ένα στοίχημα στους νομικούς, οικονομικούς και πολιτικούς όρους υπό τους οποίους η αμερικανική κυβέρνηση μπορεί κάποτε να απελευθερώσει τη Freddie Mac από την επιτροπεία.
Η εκτίμηση του Τραμπ για ένα τρισεκατομμύριο δολάρια επανέφερε την προσοχή στην τεράστια αξία που είναι ενσωματωμένη στο αμερικανικό σύστημα χρηματοδότησης στεγαστικών δανείων. Δεν προσδιορίζει, όμως, πόσο αξίζει η Freddie Mac για τους σημερινούς κατόχους κοινών μετοχών.
Ο υπολογισμός αυτός δεν μπορεί να ολοκληρωθεί έως ότου οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής αποφασίσουν πώς θα αντιμετωπιστούν οι προνομιούχες μετοχές του Υπουργείου Οικονομικών, τα δικαιώματα αγοράς της κυβέρνησης, το κεφαλαιακό έλλειμμα της Freddie Mac, το μέλλον των εγγυήσεων στεγαστικών δανείων και η δομή μιας πιθανής δημόσιας προσφοράς.
Η δυνητική άνοδος της μετοχής FMCC θα μπορούσε να είναι σημαντική εάν η κυβέρνηση επιλέξει όρους φιλικούς προς τους σημερινούς μετόχους. Αντίστοιχα σημαντικός είναι και ο κίνδυνος πτώσης, εάν το κράτος μετατρέψει τις απαιτήσεις του σε κοινές μετοχές, πραγματοποιήσει μια ιδιαίτερα αραιωτική προσφορά ή αναβάλει εκ νέου την αναδιάρθρωση.
Μέχρι να δημοσιευθεί ένα επίσημο σχέδιο, η μετοχή FMCC θα παραμένει λιγότερο μια παραδοσιακή χρηματοπιστωτική μετοχή και περισσότερο μια επένδυση υψηλού κινδύνου στην έκβαση μιας από τις μακροβιότερες και πιο περίπλοκες ανολοκλήρωτες μεταρρυθμίσεις της Ουάσιγκτον.
