Rynki zwróciły uwagę na informację, że Devon Energy i Coterra Energy uzgodniły fuzję o wartości 58 mld USD. Po transakcji nowy gracz na rynku energetycznym ma produkować ponad 1,6 mln baryłek ekwiwalentu ropy dziennie i kontrolować około 750 tys. akrów w Delaware Basin. Akcjonariusze Devon mają posiadać 54%, a akcjonariusze Coterra 46%. Zarząd ogłasza jednocześnie cel osiągnięcia synergii w wysokości 1 mld USD do końca 2027 r. oraz plan zwrotu inwestorom około 5 mld USD w formie dywidend i wykupów. Zamknięcie transakcji planowane jest na II kwartał 2026 r.
O firmie
Devon Energy Corporation to amerykańska spółka publiczna zajmująca się poszukiwaniem, wydobyciem i produkcją ropy naftowej, gazu ziemnego i płynów gazowych. Została założona w 1971 roku i ma siedzibę w Oklahoma City pod adresem 333 West Sheridan Avenue. Akcje spółki są notowane na nowojorskiej giełdzie papierów wartościowych pod symbolem DVN, a Devon wchodzi w skład indeksu S&P 500. Portfel aktywów spółki obejmuje kilka amerykańskich basenów, w tym Delaware Basin, Anadarko Basin, Eagle Ford i region Rockies. Spółka zatrudnia około 2300 pracowników.
Umowa o wartości 58 mld USD
Fuzja Devon Energy i Coterra Energy ma zgodnie z ogłoszonymi warunkami wartość 58 mld USD na poziomie wartości przedsiębiorstwa i natychmiast wywołała na rynku pytanie, czy jest to początek kolejnej fali dużych fuzji w amerykańskim sektorze wydobywczym. Reakcja akcji wskazywała, że inwestorzy już wcześniej docenili część scenariusza, ponieważ od momentu opublikowania pierwszych informacji o negocjacjach 15 stycznia Coterra zyskała prawie 14%, a Devon około 6%. W dniu ogłoszenia Coterra spadła jednak o 2,4%, a ruch ten nastąpił w sytuacji, gdy ropa spadła o około 5%.* Reuters podaje jednocześnie, że jest to największa transakcja od 2024 r., kiedy to Diamondback kupił Endeavor za 26 mld USD, co pokazuje, że pomimo słabszego roku 2025 duże transakcje powracają na stół.
Umowa akcyjna wiąże zyski akcjonariuszy z sukcesem integracji
Transakcja ma formę umowy akcyjnej, która bezpośrednio wiąże ostateczny zysk z tym, czy uda się osiągnąć obiecane oszczędności i wyniki po połączeniu. Akcjonariusze Coterra mają otrzymać stały stosunek wymiany 0,70 akcji Devon za 1 akcję Coterra, przy czym po zakończeniu transakcji akcjonariusze Devon będą posiadać około 54%, a akcjonariusze Coterra 46%. Zarządzanie ma zostać zorganizowane w taki sposób, że Clay Gaspar pozostanie prezesem i dyrektorem generalnym, a Tom Jorden będzie niepełniącym funkcji wykonawczych przewodniczącym rady nadzorczej, która będzie liczyła 11 członków, w tym 6 z Devon i 5 z Coterra.
Siedziba ma znajdować się w Houston, przy zachowaniu znaczącej obecności w Oklahoma City, a zamknięcie transakcji spodziewane jest w drugim kwartale 2026 r. po uzyskaniu zgody akcjonariuszy i organów regulacyjnych. [1]
Delaware Basin to kluczowy obszar o powierzchni 746 tysięcy akrów i wydajności 1,6 miliona baryłek dziennie
Kluczowym argumentem jest zakres i jakość aktywów, które po połączeniu mają stworzyć jednego z najsilniejszych graczy w najważniejszych amerykańskich obszarach łupkowych. Firmy informują, że produkcja pro forma w trzecim kwartale 2025 r. przekroczyła 1,6 mln baryłek ekwiwalentu ropy dziennie, w tym ponad 550 tys. baryłek ropy dziennie i 4,3 mld stóp sześciennych gazu dziennie. Największe znaczenie ma Delaware, gdzie prezentacja podaje 746 tysięcy akrów i produkcję pro forma na poziomie 863 tysięcy baryłek dziennie w trzecim kwartale 2025 r., przy czym Delaware ma stanowić ponad 50% całkowitej produkcji i przepływów pieniężnych, a według podziału produkcji Delaware ma stanowić 53%, Marcellus 20%, Anadarko i Eagle Ford 14%, a Rockies 13%. Firma twierdzi, że posiada wysokiej jakości złoża na ponad 10 lat, a wiele nowych odwiertów będzie opłacalnych nawet przy cenie ropy poniżej 40 USD za baryłkę.2 [2]
Synergie, dywidendy i wykup akcji
Najtrudniejsza część tezy inwestycyjnej opiera się na liczbach, które mają uzasadnić wielkość transakcji i ryzyko integracji. Celem jest osiągnięcie rocznych synergii w wysokości 1 mld USD przed opodatkowaniem do końca 2027 r., przy czym w prezentacji kwota ta została podzielona na 350 mln USD z optymalizacji kapitałowej, 350 mln USD z poprawy marż operacyjnych i 300 mln USD z redukcji kosztów korporacyjnych. Jednocześnie komunikuje się, że wartość PV 10 synergii ma stanowić około 20% pro forma kapitalizacji rynkowej, co ma być wyraźnym sygnałem, że kierownictwo chce, aby rynek natychmiast odzwierciedlił synergię w wycenie.
Firma planuje kwartalną dywidendę w wysokości 0,315 USD na akcję oraz wykup akcji o wartości ponad 5 mld USD. Jednocześnie podaje, że po połączeniu będzie miała zadłużenie netto wynoszące około 0,9-krotności EBITDAX, a na dzień 30 września 2025 r. płynność w wysokości 4,4 mld USD.23 [3]
Dlaczego umowa ta została zawarta właśnie teraz i co może być największym problemem
Umowa została zawarta w momencie, gdy firmy naftowe poszukują sposobów na tańszą i bardziej efektywną produkcję, ponieważ na rynku jest dużo ropy, a zyski są pod presją. Reuters wspomina również, że sytuację może pogorszyć powrót kolejnej ropy z Wenezueli. Chociaż liczba dużych fuzji w 2025 r. spadła, według Reuters presja na połączenia trwa, a ta umowa ma obniżyć koszty każdego baryłki i wzmocnić pozycję zwłaszcza w regionach Delaware i Anadarko. Inwestorzy są jednak ostrożni, ponieważ duże połączenia nie zawsze przynoszą obiecane wyniki, jednak analityk Enverus widzi potencjał poprawy o około 700 mln USD dzięki lepszym inwestycjom i wyższej efektywności. Największe ryzyko wiąże się z uzyskaniem zgody organów regulacyjnych, przeprowadzeniem fuzji, osiągnięciem celu 1 mld USD oszczędności oraz dużym wpływem wahań cen ropy i gazu, przy czym firmy mówią również o wykorzystaniu technologii i sztucznej inteligencji do zwiększenia efektywności.13
Wniosek
Połączenie Devon Energy i Coterra Energy to transakcja, która ma ambicję zmienić układ sił już w 2026 roku. Połączona spółka ma opierać się na połączeniu zakresu i jakości aktywów z produkcją ponad 1,6 mln baryłek ekwiwalentu ropy dziennie i około 750 tys. akrów w Delaware Basin. Teza inwestycyjna opiera się na konkretnych liczbach, w tym celu osiągnięcia synergii w wysokości 1 mld USD do końca 2027 r. oraz planie zwrotu akcjonariuszom około 5 mld USD w formie dywidend i wykupów. Jednocześnie jest to umowa akcyjna, która pozwala akcjonariuszom bezpośrednio ponosić skutki integracji oraz wpływu zmienności cen ropy i gazu. Jeśli transakcja zostanie sfinalizowana w drugim kwartale 2026 r., a kierownictwo zapewni oszczędności i stabilny przepływ środków pieniężnych, może to być jeden z najważniejszych punktów odniesienia dla konsolidacji w sektorze energetycznym w ostatnich latach. [4]
Adam Austera, analityk Ozios
* Wyniki historyczne nie gwarantują wyników przyszłych.
[1,2,3,4] Stwierdzenia dotyczące przyszłości opierają się na założeniach i aktualnych oczekiwaniach, które mogą być niedokładne, lub na aktualnej sytuacji gospodarczej, która może ulec zmianie. Stwierdzenia takie nie gwarantują przyszłych wyników. Obejmują one ryzyko i inne niepewności, które trudno przewidzieć. Wyniki mogą się znacznie różnić od wyników wyrażonych lub sugerowanych w jakichkolwiek stwierdzeniach dotyczących przyszłości.
*Współpraca płatna
